Vleteren – St.-Sixtus – 23 april 2006 – ca. 40 km

St.-SixtusabdijEen veelbelovend weertje, weliswaar zonder zon, maar voor het eerst sinds lang waait het niet en is het niet koud. We besluiten vandaag te vertrekken aan de St.-Sixtusabdij, waar het “beste bier ter wereld” gebrouwen wordt. Vanop de parking voor de abdijgebouwen rijden we in zuidwestelijke richting tussen de open velden naar knooppunt 68 van het fietsnetwerk Westhoek Zuid. Daar aangekomen rijden we door naar knooppunt 67 en dan verder naar knooppunt 66.

Er zijn opvallend veel motorrijders op de baan die allemaal dezelfde weg als wij volgen. Het wordt duidelijk waarom, wanneer we de rode pijlen zien die overal bij de kruispunten aan palen vastgemaakt werden: Er zal ergens een motorbijeenkomst zijn met een rondrit langs een vastgelegd parcours dat precies gelijkloopt met onze tocht. Jammer, maar niets aan te doen.

De LovieAan knooppunt 66 letten we even niet op. Het gaat lekker bergaf, we kijken uit voor een auto die ons traject kruist, we kijken naar een huis en een café… en plots zit ik met het gevoel dat er iets niet klopt: het uitzicht van het landschap komt niet overeen met wat ik op de kaart zie. Een goeie kilometer verder is het duidelijk: we zitten verkeerd, richting knooppunt 2 terwijl we naar knooppunt 79 moesten. Rechtsomkeer en terug naar het kruispunt waar we niet op de bordjes gelet hebben. Rechtsaf doorheen het Canadabos, richting knooppunt 79. We rijden voorbij De Lovie. Ik herinner me dat ik hier zo’n 34 jaar geleden een week als vrijwilliger gewerkt heb om een stuk bos te helpen opkuisen van struikgewas en kleine boompjes voor de bouw van nieuwe paviljoenen. De hoge bomen moesten blijven staan zodat er met grote machines geen doorkomen aan was en alles met de hand gedaan moest worden.

't CouthofEen eindje verder passeren we aan het Kasteeldomein ‘t Couthof. Op knooppunt 79 kruisen we de baan Poperinge-Roesbrugge en rijden door naar knooppunt 78 langs de Gravendreef. In een weide links staat een gotische bakstenen constructie die in de volksmond “De Galge” genoemd wordt, een symbool van de rechtsmacht van de kasteelheer. Het was het oriëntatiepunt in een doolhof met bos uit 1870 van het domein Couthof. Een man is het bouwsel aan het fotograferen terwijl een jonge vrouw bij hun fietsen de kaart van het netwerk aan het bestuderen is. Ze lacht opgetogen wanneer ze merkt dat wij ook met de netwerkkaart rijden. Ik heb zo’n vermoeden dat we dat vanaf nu wel steeds meer zullen zien. We komen aan een laatste stuk bos, het Sixtusbos, en rijden nu door open velden van knooppunt 78 naar knooppunt 76 in Watou, het “Kunstdorp aan de Schreve”.

We draaien rechtsaf en rijden naar knooppunt 77. Hier hebben we de keuze: ofwel links afdraaien, ofwel rechtdoor rijden. Beide wegen leiden naar knooppunt 83. We kiezen voor de langste weg, pal zuid. Watou ligt er heel rustig en verlaten bij. Alleen een terrasje is gevuld met mensen die genieten van hun zondagse lunch. We verlaten het dorp zonder er te toeven, maar we spreken af om er deze zomer zeker terug te komen ter gelegenheid van de Poëziezomer.

We passeren voorbij “De Witte Huizen” en “Het Rattekot” en verlaten dan de weg die afbuigt naar Steenvoorde om door te rijden over de “gemene straete”, links Frankrijk, rechts België, die naar Abele loopt. Maar zo ver rijden we niet door. We maken plots een scherpe bocht naar links, richting de “Vuile Seule” en het Helleketelbos. Het landschap golft en voorbij de “Vuile Seule” krijgen we ineens een korte, stevige klim te verwerken tot knooppunt 83, gevolgd door knooppunt 84. Links ligt het Helleketelbos, een 41ha groot restant van de vroegere bosgordel tussen Watou en Beselare. Op deze bijna zomerse dag zijn er heel wat dagjesmensen op de been. Sommigen genieten van een tochtje met een huifkar. Langs de knooppunten 85 en 86 beginnen we aan de lange afdaling naar Poperinge (knooppunt 92). Op enkele stukken is het wel uitkijken want het wegdek is erg beschadigd door het zware landbouwverkeer. Wie “Poperinge” zegt, zegt “hoppevelden” en we komen er inderdaad wel wat tegen, verspreid in het landschap.

PoperingeEindelijk komen we aan de ring rond Poperinge die we resoluut oversteken. Knooppunt 92 ligt in het centrum van het stadje. Over het gezellige marktplein met het prachtige neogotische stadhuis rijden we door, richting knooppunt 90. Dit stuk is het minst aangename van de tocht. We volgen de drukke provinciebaan naar Elverdinge en zullen die volgens de kaart pas na een viertal kilometer verlaten. Gelukkig is het fietspad van de rijbaan gescheiden door een grasstrook met pas aangeplante boompjes.
Even voor knooppunt 90 zien we rechts van ons in de verte de Galgebossen (bijna 100ha groot), die op de grens van Ieper (Elverdinge) en Poperinge liggen, en behoorden tot het domein van het Kasteel van Elverdinge. Net zoals het Helleketelbos is het Galgebos een overblijfsel van de vroegere bosgordel die zich uitstrekte van Watou tot Beselare.

Op knooppunt 90 steken we de grote baan over en rijden opnieuw langs een rustige landweg richting knooppunt 80. We naderen het eindpunt van onze tocht: Via knooppunten 71 en 70 komen we terug bij de Sixtusabdij waar we in het O.C. De Vrede met een lekkere trappist (“de beste van de wereld”) heerlijk nagenieten van een geslaagde fietstocht.

One Response to “Vleteren – St.-Sixtus – 23 april 2006 – ca. 40 km”

  1. marjolein van herwijnen says:

    Het is een waar genmoegen om de Beaufort rouute te doen–dat deed ik dus ook op de terugweg van mijn vakantie in midden frankrijk, maar….. ondanks boek en 2 folders was het zoeken, zoeken, zoeken…. gelukkig zijn de belgen vriendelijke en behulpzame mensen, maar sommigen kregen er wel genoeg van om iedere toerist die net uit de tram stapte weer verder op weg te moeten helpen.
    Ook staan nergens openingsuren vermeld—ik wilde i.v.m. de hitte vroeg starten en was dus al om 9 uur (met de fiets) in Koksijde om de mooie beelden van Mimmo Paladino in die prachtige omgeving te zien (en het bijbehorende heel mooie museum te zien…) helaas, ik moest tot 10 uuur wachten…. en 2 kerken die ik wilde zien waren al vroeg ‘s middags dicht…
    Graag uw aandacht voor deze tips en ik kom graag de volgende Beaufort route weer, maar dan met betere aanwijzingen w.b. waar en wanneer open!! vriendelijke groeten, marjolein van herwijnen

Leave a Reply for marjolein van herwijnen