Tussen Damme en Sluis – De Damse Vaart – 16 april 2006 – ca. 27 km

De Damse VaartPaaszondag. Het blijft waaien. Erg warm is het niet voor de tijd van het jaar, maar de zon schijnt en ons Paasgeschenk wordt een tocht rond en langs de Damse Vaart met zijn prachtige populieren. Vanuit Damme doorheen de velden naar Sluis, rond Sluis en terug naar Damme langs de Damse Vaart is het traject dat we zullen volgen aan de hand van het fietsnetwerk Brugse Ommeland Noord.
In Damme is er natuurlijk veel volk op de been. De Schellemolen is in activiteit, op de vaart vertrekt de plezierboot naar Brugge, overal zijn auto’s, motorfietsen, wandelaars en fietsers, … Het wordt even zoeken naar een parkeerplaatsje dat we uiteindelijk vinden langs de vaart. Ik laad de fietsen van de auto en we rijden naar het bordje van knooppunt 13, ons vertrekpunt.

We laten voorlopig de drukte van Damme achter ons en fietsen naar knooppunt 23 langs een smal fietspad dat gelukkig van de rijbaan gescheiden is door een lage haag. Dit is slechts een korte aanloop tot de echte fietstocht want in knooppunt 23 steken we de baan over en kiezen resoluut voor de vrije natuur, richting knooppunt 21. Na anderhalve kilometer bereiken we het dubbelkanaal Schipdonkkanaal en Leopoldkanaal, in de volksmond ook de “Blinker” en de “Stinker” genoemd. Die twee kanalen lopen vanaf Maldegem tot de zee naast elkaar en worden van het land en van elkaar gescheiden door een dijk die omzoomd is met statige populieren. Bij mooi weer is het aantal wielertoeristen hier niet te tellen, maar vandaag kunnen wij ongestoord genieten van de prachtige natuur. We zullen nochtans niet lang dit dubbelkanaal volgen, aangezien ons einddoel Sluis is. We rijden naar knooppunt 22, steken daar het dubbelkanaal over en keren aan de overzijde terug, nu naar knooppunt 20 waar we links afdraaien, richting Oostkerke en knooppunt 19.

OostkerkeOostkerke wordt ook wel het “mooiste dorp van West-Vlaanderen” genoemd. Of dat zo is laten wij in het midden, maar met zijn kerk, kasteel, molens en witte huisjes is het in ieder geval een prachtig, rustig dorpje waar we doorheen fietsen. Nu gaat het richting Hoeke naar knooppunt 56. Rechts van ons blijven we de populieren van de Damse Vaart zien en het is heerlijk rijden over het baantje dat speels heen en weer kronkelt naar de Damse Vaart toe en dan weer weg ervan, tot we in Hoeke plots weer aan het kanaal komen. Aan knooppunt 55 steken we de Damse Vaart over, richting knooppunt 54. Op de kaart van het netwerk Brugse Ommeland Noord staat een knooppunt 57 vermeld naast knooppunt 54, maar dat is blijkbaar een “spookknooppunt” waar nergens op de bordjes vermelding van is.

Even worden we gestoord door het drukke verkeer op de N59, maar dan slaan we linksaf en vinden we de rust van de Kleiputten van Hoeke langs de weg van het Fort Sint-Job. We genieten met volle teugen van het prachtige landschap tot we na een scherpe bocht naar links weer bij de Damse Vaart komen. Afstappen, want er is geen brug… maar wel het zelfbedieningsveer van Kobus. We doen de overtocht samen met een stel dat de Maerlantroute aan het fietsen is en wisselen ervaringen uit. Aan de andere kant van het kanaal worden we begroet door een ooievaar die zijn nest boven op een electriciteitspaal gemaakt heeft. We gaan nu langs de vaart richting Sluis, naar knooppunt 94 van het netwerk Zeeland.

SluisIn Sluis aangekomen is het warm en druk. Overal zijn wandelaars en fietsers. We zoeken tevergeefs knooppunt 99 om rond het stadje te fietsen en steken dan maar op goed geluk het water over via een pittoresk brugje. We zitten blijkbaar goed en blijven een grintpad volgen dat lekker knerst onder de banden. Het traject langs de vestingen van het stadje doet me denken aan de versterkingen van Vauban, maar ze zijn in werkelijkheid een realisatie van Prins Maurits.
We volgen knooppunten 97 en 96 waarna het mis loopt. Ergens zou er een knooppunt 98 moeten zijn, maar, ofwel zijn de bordjes er niet, ofwel zien wij ze niet door de ongelooflijke drukte in het stadje. In ieder geval, ik besef ineens dat we op weg zijn naar Sint-Anna-ter-Muiden, en dat is niet de bedoeling. Terug dan maar naar de heksenketel van Sluis. We rijden kriskras tussen de auto’s door en richten ons naar de verlossende populieren van de Damse Vaart die ons wenken. Eindelijk vinden we knooppunt 94 terug zonder ooit knoopunt 98 gezien te hebben, en zonder aarzelen laten we de drukte van Sluis achter ons, richting knooppunt 54.

De lekkere wind in de rug die we tot nu toe gehad hebben wordt nu voor de rest van de tocht onze “vijand”. We blijven langs de Damse Vaart rijden en volgen knooppunten 55, 56 18 en 17 tot aan de Sifon.
Even kronkelen over de “Stinker” en de “Blinker” naar knooppunt 16 en dan verlaten we toch even de Damse Vaart om langs het Verbrand Fort op knooppunt 25 terug te rijden naar knooppunt 13.

We laden de fietsen niet op de auto, maar rijden Damme binnen om daar op een zonnig terrasje te genieten van een lekkere Ramée. Dit was een heel mooie en afwisselende fietstocht die we zeker deze zomer zullen herdoen met een uitbreiding langs Moerkerke en Lapscheure.

One Response to “Tussen Damme en Sluis – De Damse Vaart – 16 april 2006 – ca. 27 km”

  1. Parmentier says:

    Mooie route. We hebbn hem helemaal gevolgd zonder problemen.

Leave a Reply